Vechten of vluchten?

– Dit artikel en de vele reacties verschenen ook op De Scherpe Pen

Eindelijk stonden ze oog in oog. De makelaar voelde voorzichtig waar hij z’n voet kon plaatsen. Stevig moest ‘ie staan. Zijn blik strak op de creatief gericht. Zelden had hij zo ingespannen gekeken. Zelden het gevoel zo scherp te zien. Was het de angst die de adrenaline door z’n lijf joeg of de mogelijkheid om zijn tegenstander nu eindelijk en voor goed uit te schakelen? Dit was het moment. Angst of kans. Vechten of vluchten?

Gisteren las ik over een prikkelende actie van een collega communicatiebureau op De Scherpe Pen – een blog dat ik graag volg – voor, door en over de makelaardij, woningen en woonconsumenten. In een notendop komt het erop neer dat het communicatiebureau vindt dat makelaars zich voornamelijk van ouderwetse middelen bedienen en dat het (verkopen van een woning) op een moderne manier veel gemakkelijker zal gaan. De handschoen is geworpen. Het gevecht begonnen. Vechten of vluchten?

Maar is dat nu werkelijk de keuze? Vechten of vluchten? Elkaar om de oren proberen te slaan met wie beter in staat is de consument te helpen? Is het een mooie uitkomst als ‘het communicatiebureau zou winnen? En zich op de borst kan roffelen, uit alle macht conceptueel, creatief en effectief communicerend dat ‘de makelaar het niet waar heeft kunnen maken’? Of andersom, dat de makelaar een groot bord ‘2.0’ achter zijn naam kan zetten en op volle kracht tweet en blogt dat het duidelijk is dat er geen idee, geen concept en geen samenhang in communicatie meer nodig is in een wereld die slechts en alleen door 1-op-1 relaties wordt gevormd?

Vervagende grenzen

Volgens mij is er een andere keuze. Want er is een andere werkelijkheid. Die van ontzuiling, ketenintegratie, van juist vervagende grenzen. En de grens tussen de klassieke rol voor communicatiebureau’s en die van de makelaardij, vooral bij nieuwbouwtrajecten, is er zo één. Beide groepen spannen zich in om mensen te snappen, te bevragen, te informeren, boeien, verleiden en op die manier te begeleiden naar een goede keuze. Een makelaar makelt al lang niet meer alleen, hij enthousiasmeert, wikt, prikkelt, adviseert en informeert. Communicatie is al lang niet slechts een bouwbord, advertentiecampagne en een brochure. Transparantie en eerlijkheid winnen steeds meer terrein ten koste van manipulatie en uitbuiten van schaarste van informatie. Zo verbleken de grenzen van vroeger. En lopen de rollen in tijd, belang, vorm en toegevoegde waarde steeds meer door elkaar heen.

50%

Onlangs had ik een ontwikkelaar van een grote onderneming aan tafel en hadden we het hierover. Ik zei dat we met ons eigen communicatiebureau nadachten over een nieuw businessmodel. Ik weet niet of ik het 2.0 zou noemen. Maar wel een model waarin geïntegreerd wordt gewerkt en waarin concrete resultaten voor opdrachtgevers leidend zijn voor de beloning. Waarin ik me kon voorstellen dat bureau’s als het onze, ook op succes of no-cure-no-pay worden afgerekend. Waarbij het zoeken zal zijn naar een goede balans tussen verantwoordelijkheden (de ‘cure’) en het mandaat waarmee je aan de slag mag.
“Sterker nog” zei de ontwikkelaar, “ik kan me heel goed voorstellen dat communicatie voor verkoop van de eerste, zeg, 50% van de woningen van een nieuwbouwproject van doorslaggevend belang is. En dat we daarvoor wellicht helemaal geen makelaars meer inschakelen, maar dat bij partijen als die van jullie neerleggen.” Ik verslikte me bijna in mijn koffie en voelde me gevleid, verbaasd en uitgedaagd tegelijk. Was dit nu mijn kans om te vechten of te vluchten?

Nee. Het was een bevestiging en duw in de rug om het gesprek juist wel aan te gaan. Met alle adviseurs betrokken bij dit soort trajecten. Van architect tot stedebouwer, van makelaar tot marketeer. Over hoe we, door gezamenlijk te opereren, meerwaarde (en dan bedoel ik echt méér-waarde) kunnen creëren voor opdrachtgevers aan de ene kant en intelligente en geïnformeerde consumenten aan de andere kant. Ons niet verschansen op onze eigen eilandjes. Maar durven open te staan voor waar iedereen het meest in kan bijdragen. Dat is de puzzel. Dat is de opgave. Alleen met die meerwaarde zullen consumenten onze diensten waarderen en onze producten herkennen.

Dat daar heilige huisje voor zullen sneuvelen, verdienmodellen op de schop moeten en ego’s een maatje kleiner, dat is alleen maar gezond. Want alleen gezond hebben we een leuk leven. En nog een beetje leuk leven vóór ons.

Dus..

Makelaars, wie durft juist samen op te gaan? De koffie staat klaar.

Advertenties

About dutchanddonts

Effectieve, vernieuwende en onderscheidende communicatie. Merken, concepten en realisatie. Voornamelijk in de wereld van vastgoed en ruimtelijke ontwikkeling.
Dit bericht werd geplaatst in blog, communicatie, makelaar20, makelaardij, marketing, Uncategorized, vastgoed, vastgoedcommunicatie en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

One Response to Vechten of vluchten?

  1. Sabine van den Boom RB MBA schreef:

    Mooi geschreven, erg mee eens ook! Deze inspirerende tijd, van economisch iets mindere voorspoed, leert ons dat het gaat om Toegevoegde Waarde. Voorheen was dit natuurlijk ook ontzettend wezenlijk, maar konden slechtere resultaten of prestaties nog in de marges worden verpakt. Nu die marges verdampt zijn worden wanprestaties zichtbaar en moet er moeite gedaan worden om onderscheidende waarden in te brengen. Als een makelaar moeite heeft om woningen te verkopen, volstaat het niet te zeggen ‘de markt is zo moeilijk’. Die makelaar kan zich onderscheiden door het wel te flikken. En zo is het ook met communicatiebureau’s.
    Ketensamenwerking maakt experts en kennis toegankelijk en verbindt ze. Wie de leiding neemt in de keten hangt af van wie de meeste waarde toevoegt op het moment dat dat relevant is. Aanvankelijk is iedereen gelijkwaardig, de diversiteit aan kennis en ervaring maakt het spannend. De creativiteit van de makelaar zal nodig zijn om de communicatie expert te voeden. Het werkt als een ecosysteem.
    En het mooie is: het gaat dus om mensen. De mens als maat der dingen. De ene past beter bij de andere, de chemie tussen mensen is ineens ook maatgevend. Het 2.0-gedoe is daarop gebaseerd, op zichtbaarheid, op gunnen. Naast ‘wat je weet’ ook ‘wie je kent’. Daarmee integreert de makelaar zich in de online social world. Iets wat woningkopers en communicatie experts allang deden.
    Wat nu nog mist in dit verhaal is de Projectontwikkelaar. Diegene die bedacht heeft welke woning er gerealiseerd moet worden. Heeft hij/zij goed nagedacht over zijn doelgroep? Over de behoeften, de beleving, de verwachtingen en alles wat daarbij hoort? Want zelfs de allerbeste makelaar 4.0 en ’s lands meest empathische communicatie expert zijn niet in staat te verkopen wat slecht is bedacht.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s